| Your Lust Quotient: 73% |
You are a very lustful person - and it sometimes gets the better of you! You know how to hold back, but you hardly ever do. |
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris lust. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris lust. Mostrar tots els missatges
diumenge, de novembre 12, 2006
Ich bin lustig, oder etwas ;) (English)
dijous, d’agost 17, 2006
Y sgwrs â J (Welsh)
Doe, mi ges i sgwrs arlein efo J, yr hen gyfaill annwyl o'r post cynt. Roedd yn sgwrs yn hollol annisgwyl ac yn hollol ryfedd. Roedd o eisiau 'ngweld i ar ôl y mis maith ma i gyd, ond fel llawer gwaith, doedd o ddim yn gallu dianc rhag ei fywyd bob dydd i ddod at ei fywyd cyfrinachol ac at fy mreichiau i. Y gwir yw, rwyf yn teimlo dyddiau 'ma, mae ein perthynas, beth bynnag y bo, wedi troi yn gof-byw, yn cael ei gyflwyno ar lwyfan y bydysawd yn unig trwy gofio sut oedd o, heb obaith o gael ei adnewyddu fyth eto. Mewn math o ddalfa y mae o rŵan. Pam? Dwi'm yn saf. Am ba mor hir? Sdim yr un syniad gen i. Dydy o ddim yn rhannu ei fywyd bob dydd efo fi, dim un sleisyn ohono, 'mond i adael rhyw bishyn bach ddisgyn i mewn i ryw sgwrs o bryd i bryd.
Ond heddiw, mi naeth rywbeth gwahanol. Roedd yn dweud wrthyf pa mor dda o gariad ydwyf iddo, pa mor dda 'mod i'n neud iddo fo deimlo, hyd at y pwynt lle roedd o bron eisiau denfyddio'r gair "C" efo fi; na beth wedodd o wrthyf.
Roeddwn yn synnu. Roeddwn yn dawel am ysbaid wedyn, a gofynodd petasai fo wedi rhoi ofn arnaf. Na, atebais i, nest ti ddim... Y gwir yw mod i ddim yn ei garu o, ac hyd at hyn, doedd o ddim yn cyfaddef ei gariad tragywyddol imi ychwaith, ond i ddyn sy 'di aros yn dawel am amser mor hir, roedd yn gyfaddef annisgwyl yn llwyr.
Mi ges i freuddwyd rhyw dro, ac yn y breuddwyd roeddwn yn hŷn, ngwallt wedi llwydu mwy, a mi ddaeth J ataf, mewn cotyn hir du, i ddweud wrthyf yr oedd yn gadael yr ardal. Ond, roedd o am fy niolch oherwydd roeddwn wedi bod yn gyfaill arbennig iddo. 'Na roedd diwedd y breuddwyd. Cofleidion ni, ac ymadeodd, yn troi gefn ac yn cerdded i ffwrdd fyny'r stryd.
Yn ara' deg, dwi 'di bod yn agor ei feddwl, ei rywoliaeth, ond ei galon?
Roedd yn deimlad rhyfedd oedd wedi codi yn fy nghalon i ddoe ar ôl ein sgwrs. Dyna'r tro cyntaf i ddyn fel yntau ddweud rhwybeth felly wrthyf. Roedd yn hwb ac yn boen, yn felys ac yn chwerw, yn fy ngadael i yn yr lle lle dwi 'di bod ers blynyddoedd, y cyd-destun perffaith i'm hoes...
Ond heddiw, mi naeth rywbeth gwahanol. Roedd yn dweud wrthyf pa mor dda o gariad ydwyf iddo, pa mor dda 'mod i'n neud iddo fo deimlo, hyd at y pwynt lle roedd o bron eisiau denfyddio'r gair "C" efo fi; na beth wedodd o wrthyf.
Roeddwn yn synnu. Roeddwn yn dawel am ysbaid wedyn, a gofynodd petasai fo wedi rhoi ofn arnaf. Na, atebais i, nest ti ddim... Y gwir yw mod i ddim yn ei garu o, ac hyd at hyn, doedd o ddim yn cyfaddef ei gariad tragywyddol imi ychwaith, ond i ddyn sy 'di aros yn dawel am amser mor hir, roedd yn gyfaddef annisgwyl yn llwyr.
Mi ges i freuddwyd rhyw dro, ac yn y breuddwyd roeddwn yn hŷn, ngwallt wedi llwydu mwy, a mi ddaeth J ataf, mewn cotyn hir du, i ddweud wrthyf yr oedd yn gadael yr ardal. Ond, roedd o am fy niolch oherwydd roeddwn wedi bod yn gyfaill arbennig iddo. 'Na roedd diwedd y breuddwyd. Cofleidion ni, ac ymadeodd, yn troi gefn ac yn cerdded i ffwrdd fyny'r stryd.
Yn ara' deg, dwi 'di bod yn agor ei feddwl, ei rywoliaeth, ond ei galon?
Roedd yn deimlad rhyfedd oedd wedi codi yn fy nghalon i ddoe ar ôl ein sgwrs. Dyna'r tro cyntaf i ddyn fel yntau ddweud rhwybeth felly wrthyf. Roedd yn hwb ac yn boen, yn felys ac yn chwerw, yn fy ngadael i yn yr lle lle dwi 'di bod ers blynyddoedd, y cyd-destun perffaith i'm hoes...
dissabte, de juliol 29, 2006
Post Libertine Thoughts (English / Welsh / Cornish)
You come into my world
from time to time
and I lust for you
yet I have never tasted you
I wish you into being
into my arms
into my bed
into my heart
Yet, you never come
you remain without
lurking about the periphries of my world
a ghost whose identity I wish I could recall
I heard the actress once say:
"I will not swap my certain glory
for your undependable love."
She was wise
I am not
for I am a small man
who lives in a small collection of rooms
I have means that are not vast, yet I have rose moments
and for those I live
for those I cling to this mortal coil
for those I rise each morning
with hope beating still in my weary and pain wracked breast
the more I get to know your ilk
the more I long to avoid you altogether
you are dark and empty
Llawn o anialwch
And still, I wish to show
dirgel ddyn fy nghalon
i rywun, i un dyn....
sooner or later
but the days wander on
day after day
and I know the score
the days ahead are fewer and fewer than they were
and as I approach the end
(we are all approaching the end
Do not fool yourselves...)
I come to agree with the ficticious Earl of Rochester's honest conclucsion:
"Life is not a succession of urgent nows. It is a listless trickle of 'Why should I's?'"
(Dhe bub den a garys po mynnys gara)
from time to time
and I lust for you
yet I have never tasted you
I wish you into being
into my arms
into my bed
into my heart
Yet, you never come
you remain without
lurking about the periphries of my world
a ghost whose identity I wish I could recall
I heard the actress once say:
"I will not swap my certain glory
for your undependable love."
She was wise
I am not
for I am a small man
who lives in a small collection of rooms
I have means that are not vast, yet I have rose moments
and for those I live
for those I cling to this mortal coil
for those I rise each morning
with hope beating still in my weary and pain wracked breast
the more I get to know your ilk
the more I long to avoid you altogether
you are dark and empty
Llawn o anialwch
And still, I wish to show
dirgel ddyn fy nghalon
i rywun, i un dyn....
sooner or later
but the days wander on
day after day
and I know the score
the days ahead are fewer and fewer than they were
and as I approach the end
(we are all approaching the end
Do not fool yourselves...)
I come to agree with the ficticious Earl of Rochester's honest conclucsion:
"Life is not a succession of urgent nows. It is a listless trickle of 'Why should I's?'"
(Dhe bub den a garys po mynnys gara)
Subscriure's a:
Missatges (Atom)

